Buğda və buğdanın becərilməsi

 Buğda geniş adaptasiya qabiliyyətinə malik olsa da, çox istini və çox rütubəti sevməyən bitkidir. Toxumdan budaqlanmaya qədər 8-100С temperatur, 60-80% rütubət optimaldır. Budaqlanmadan boruya çıxma fazasına qədər 10-150C istilik, 65% rütubət, az günəşlı və yarı tutqun havalar uyğundur. Boruya çıxma fazasından başlayaraq istilik tələbi artır, nəm tələbi 65% olaraq davam edir. İlk sünbüllərin görünməsindən əvvəlki dövrdə nisbi rütubətin yüksək olması məhsuldarlığı önəmli şəkildə aşağı salır.
 Mayalanma başladıqda aşağı nəmlik və yüksək temperatur buğdanın dənəsinin keyfiyyətini artırır. Dənin formalaşması dövründə 500 mm (bəzi növlər üçün 250 mm) yağış maksimum məhsuldarlıq üçün yetərlidir.


 Buğdanın becərilməsində ən vacib aqrotexniki qulluq işi, boruya çıxma fazasında azotlu üst gübrənin verilməsi və alaq otlarına qarşı herbisitlərin tətbiqidir. Herbisit tətbiqinin ən uyğun vaxtı kollanma fazasının sonunda və boruya çıxmadan öncəki dövrdür. Suvarılmanın imkanı olan rayonlarda buğda boruya çıxma və çiçəklənmə fazasında mütləq suvarılmalıdır.
 Buğdanın ən çox yayılmış xəstəliyi pasdır. Pasın üç növü var: Sarı pas, qəhvərəngi pas və qara pas. Ən ciddisi sarı pasdır. Çünki sarı pasın çox yayıldığı illərdə ciddi məhsuldarlıq itkisi qeyd olunur. Digər buğda xəstəliklərindən sürmə və sürmənin növlərini qeyd etmək olar. Zərərvericilərdən isə taxıl biti, taxıl hafı, uzunburun taxıl böcəyi, çəyirtkə və s. məhsuldarlığa mənfi təsir edə bilər.
 Ölkədə buğda üçün yığım vaxtı may ayından avqustun ortalarına qədər regionlara görə dəyişir. Yığıldıqdan sonra anbarlarda saxlanılacaq buğdaların nəmliyi 13% - dən aşağı olmalıdır və mütləq anbar zərərvericilərinə görə dərmanlanmalıdır.